دعایی که بعضی آدمها در یه گوشه ای از دنیا مدام تکرار میکنند:

خداوندا به من روزی و برکت فراخ، سرزمینی امن و فرزندان صالح، دوستانی خوب عطا فرما. خداوندا دستم را بگیر که من موجودی بی نیاز و ضعیف بیش نیستم و اگر تو یاری ام نکنی به گرداب نیستی سقوط خواهم کرد...خداوندا دست دشمنان و کینه توزان را از سر ما کوتاه کن تا هیچ قدرتی بر ما نداشته باشند و ....

دعایی که بعضی آدمهای دیگه..یه گوشه دیگه دنیا می کنند:

خداوندا، امید دارم... در آن زمانی که روحم در پیشگاه تو حاضر می شود..هیچ ذره ای از استعداد و توانایی هایی که در وجود من به ودیعه نهاده ای هدر نرفته باشد و به جرات بتوانم بگویم: "من از تمام چیزهایی که به من در دنیا داده بودی بهترین استفاده را کرده ام.

"""و من امروز به تفاوت دعاها و  تفاوت زندگی این آدمها در دو گوشه ی دنیا می اندیشیدم... به آنچه گروهی می طلبند تا شاید روزی از آسمان برایشان برسد و به آنچه گروهی دیگر در خود باور دارند و هر آنچه میخواهند با دستان خود می سازند.

/ 2 نظر / 48 بازدید
سمانه

هزاران بار بگويمت كه يگانه‌ي وقلمت از براي چون مني معجزه مي‌كند كم است براي چون تو، كه سراسر انديشه‌ي.خود را در لا به لاي نگاشته هايت گم مي‌كنم.