زندگی در آمریکا یعنی دل نبستن و گذشتن..استاد همیشه سر کلاس می گفت یاد بگیرید که به چیزی دل نبندید. اونوقت معنی این حرف رو نمیفهمیدن ولی حالا که فکر میکنم میبینم ما تو ایران به همه چیز دلبسته ایم. به خانواده، دوست،معشوق حتی به خونه ای که زندگی میکنیم یا حتی ماشینی که سوار میشیم. اینجا بیشتر آمریکاییها خیلی زود از خانوادشون جدا میشن..مدام دوستاشون رو عوض میکنن، یا حتی زنها و شوهرهاشون رو، هر چند وقت یه بار ماشین و خونشون رو. گاهی وقتها فکر میکنم زندگی در آمریکا یعنی زندگی معلق یعنی تنوع طلبی مفرط. حتی اگر نخوای باز هم ناچاری اینطوری زندگی کنی. دوستات ازت جدا میشن. مجبوری خونت رو، دانشگاهت رو، شغلت و حتی ایالتی که زندگی میکنی رو عوض کنی. خیلی از دوستهای من دارن از اینجا میرن و من واقعا دلم براشون تنگ میشه.امروز شنیدم که یکی از بچه ها داره از نامزدش جدا میشه و دلیلش اینه که باید بره یه شهر دیگه درس بخونه!من از این حرف شوکه شدم دوست کلمبیاییم  لبخند تلخی زدو گفت:  زندگی تو آمریکا بهت یاد می ده که واقعا به چیزی دل نبندی

شاید این درس جدیدی بود که امروز یاد گرفتم... راستش رو بخوای فکر نکنم هیچوقت یادش بگیرم چون من واسه همه چی دلم تنگ میشه، حتی برای گنجشکی که صبح ها من رو از خواب میکرد