هوالمحبوب

سلام!

 امروز اومدم تو وبلاگ الهه ی مهر که یه کم از خودم بگم.

بابا من یه آدم عارف یا عارف نما نیستم.باور کنید یه آدم خیلی معمولیم.حرفهایی هم که از قول خودم یا دیگران نوشتم هیچکدومشون شعار نیستن؛ فقط حرفایی هستن که به دلم نشستن و دلم خواسته اونا رو با شما هم قسمت کنم.

منم خیلی وقتها تو زندگیم به شک افتادم،غمگین شدم و حتی متنفر شدم  و اگه بعضی وقتها تسبیح به دست گرفتم  اطرافیانم با نگاه متعجبشون گفتن:بابا تورو چه به این حرفا!  ((آخه خودتون بهتر می دونید که تو روزگار ما نمیگن:نه همین لباس زیباست نشان آدمیت ...میگن:نه!همین لباس زیباست نشان آدمیت)).

با این حال اگرچه یه آدم معمولیم ولی میخوام نگاهم رو به خدا قویتر کنم و بهتر بشناسمش. اگه آدمای اطرافم به بی خدایی و اندوه و یأس عادت کردن من می خوام روزی برسه که هیچ چیزی حضور خدا رو تو زندگیم کمرنگ نکنه..و هیچوقت نذارم عارف نماها بهم یه خدای تحمیلی رو نشون بدن و بگن ازش بترس ؛ این همون خدای قهاریه که تو رو با موهات تو جهنم آویزون می کنه...خدای من قهار نیست ؛ خدای من مهربان و بزرگمنشه ، خدای من شاد، زیرک و مقتدره..و اصلا نمیشه دوستش نداشت!

خدای من میون آدمهای فسیل شده تو مسجدها یا کشیشهای متعصب تو کلیساها پیدا نمیشه.خدای من رو تو یه نگاه یه بچه کوچیک،یا لبخند یه عاشق به معشوقش می تونی پیدا کنی..حالا اگه می گی تو یه بت پرستی چون خدای خودت رو از خدای دیگران جدا کردی مهم نیست ولی واسم ایمیل نزنین که حرفات شعاره یا عارف نما هستی.چون من خودم رو عارف نمیدونم که عارف نما به نظر بیام و حرفام شعار هم نیست جون اگه بهشون ایمان هم نداشته باشم ولی به تک تک جمله هایی که نوشتم معتقدم!  

ممنون که به وبلاگ الهه ی مهر سرزدی.....تابعد